De 31-31-uitdaging: aanpak en inzichten

Wel, lieve lezer, we zijn er klaar mee. 496 items het hol uitduwen in één maand, was ons doel en we zijn geslaagd, met een kleine onderscheiding zelfs en netjes binnen de tijd. Laat de champagne aanrukken!

Het is dus perfect mogelijk om quasi geruisloos ongeveer 500 spullen uit je huis te verwijderen zonder dat (1) je er zelf last van hebt achteraf en (2) je huisgenoten er iets van merken.

Doe de test zelf! Ik geef je wat tips mee en deel onze inzichten.

De aanpak

  • Onze motivator was een wit blad dat we ophingen in de keuken, het zenuwcentrum van ons huis, waarop we een streepje trokken voor elk ding dat we in de vouwbak eronder dropten. Wat we loslieten, was zichtbaar voor iedereen in ons huis. De voortgang ook. (Van de groeiende berg spullen elke dag zien staan, kreeg ik af en toe een kramp, dat wel.)
  • We hanteerden criteria: grote verzamelingen van dezelfde spullen kregen maar één streepje, zoals de berg sokken, vijzen, schroeven en nagels. Wat we vervingen door een gelijkaardig ding, telde ook niet mee. Etenswaren waren niet van tel. De kranten ook niet. Ook grote dingen die we losten, zoals een kast, kregen maar één streep (wel met een vette stift hoor, the little joys in life).
  • Ik schreef hier al over een aantal specifieke categorieën items waar we onze loep op legden, zoals boeken en tijdschriften, sterke dranken (die we nooit drinken) en een boel gereedschap in de kelder. Het is verbazingwekkend hoeveel spullen zich ophopen in je huis! Denk aan balpennen, potloden en stiften (hoeveel schrijf ik er nog leeg in mijn leven?), banale dingen als schorten (waar we er vreemd genoeg 5 van bleken te hebben en toch nog altijd vetvlekken overhouden aan uitgebreide kokkerellerijtjes), schoenpoetsgerief (waarvan mijn kinderen niet eens meer weten HOE DAT WERKT). Tijdens workshops over dit thema laat ik mensen altijd raden hoeveel spullen een gemiddeld huis bevat. Ze gooien dan trots hevige getallen de lucht in zoals 5000 of 10.000 of 20.000. Nope*.
  • We pakten het niet netjes dag per dag aan, maar eerder in vlagen, maar wel doelgericht, vanuit eerder geformuleerde opruimplannen. Het Lief ruimde het gereedschap in de kelder op en -vlam- 25 streepjes erbij (en niet één per vijs en nagel, zo zijn we niet). Ik gooide met een groot theatraal gebaar finaal alle sokken weg waarvan de significant other zich al in geen tijden meer had laten zien. (Geen idee hoe dat werkt, trouwens. Eet onze wasmachine sokken? In de sokkenschuif van kinders en ouders lagen alleen gelukkig gehuwde sets.)
  • We brachten een pak boeken naar de boekentil om de hoek, doneerden gereedschap aan de Maakbar en herbruikbare spullen aan de kringwinkel, af een occasionele bezoeker pikte er zelf wat uit, afval ging naar het containerpark of sorteerden we netjes, zoals het hoort.

De inzichten 

  • Het helpt als je vooraf ‘probleemzones’ identificeert, zodat je niet in het wilde weg elk item moet vastpakken en beslissen of je het houdt of niet. Wij maken elk jaar op de laatste dag van het vorige een jaarplan voor het volgende en nemen er zo’n ‘opruimwerven’ in op.
  • Hoe langer je er aan één stuk mee bezig bent, hoe makkelijker het wordt. Uiteindelijk gaat opruimen en loslaten over je vaardigheid om te beslissen. Zoals met alles, is dat ook een kwestie van oefenen. Hoe langer je het oefent, hoe vlotter het zal lukken.
  • Deze oefening zet je weer aan het denken: hoeveel spullen vliegen onze huizen in zonder dat we erg in hebben? Hoeveel kopen we eigenlijk? Dennis Storm zegt daarover in zijn boek ‘Weg ermee. Over de schoonheid van minimalisme‘: Als je spulweg ermeelen, niet alleen kleding maar ook hebbedingetjes, huishoudelijke apparaten of andere onzin niet wegdoet maar ergens in je huis verstopt, besef je ook niet dat het zonde was om het ûberhaupt aan te schaffen, omdat de hele handeling van het definitief iets van de hand doen er nooit is geweest. En het is precies die handeling die je leert in de toekomst niet dezelfde fouten te maken.’
  • Sommige dingen laat je gemakkelijker los dan andere. Van sommige wist je eigenlijk gewoon niet meer dat je ze nog had, zo simpel is het. Andere hangen met een emotioneel draadje vast aan een droom, van iemand die je wil zijn bijvoorbeeld of van reizen die je wil maken. Spullen die verbonden zijn aan wie ik ooit was, vind ik makkelijker te lossen dan spullen die vast hangen aan een droom. Hoe zit dat bij jou?
  • Waar we geen echt zicht op hebben, is hoeveel spullen er in deze maand jullie IN ons huis zijn gekomen? Wat als we dit zouden gaan tellen? Stel je voor, bij elke aankoop die non-food is, een streepje trekken op een wit blad? Wordt dat de volgende oefening? Of zit de uitdaging nu in dit project verder te zetten in augustus, want nu gaat het loslaten misschien een beetje pijn beginnen doen? En wat dan nog?

 

*300.000. Dat lees je goed.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s