Kitty

Er is een nieuwe man in mijn leven.

Eigenlijk een mannetje.

Eigenlijk niet echt helemaal een mannetje meer want zijn balletjes zijn er al met een vakkundig knipje afgehaald.

Misschien daarom noem ik hem Kitty. En ook om hem te beschermen tegen de glamour van een hoofdrol te mogen spelen op deze blog.

___

Terwijl ik dit schrijf, ligt hij in stealth modus klaar, zijn zwart glanzend pelsje perfect in sync met de onverlichte keuken, klaar om een imaginaire muis onder het aanrecht met één killer move aan één van de nagels van zijn linkerpoot te rijgen. Dat deed hij al een keer. Sindsdien is het hier erg rustig, qua ongewenste huisdieren en zo. Verhuisd naar de buren waarschijnlijk.

___

Kitty’s opvoeding van zijn baasjes vordert gestaag. Waar we aanvankelijk elke nacht toevertrouwden aan een mandje in de woonkamer, met een met hondengeur geImpregneerde deken erin waar hij hartstochtelijk aan tutterde, hebben we dit ding intussen pal voor onze slaapkamer gezet. Aanvankelijk liep dit ook nog goed.

Kitty, in wezen een sociaal dier (maar zoals het katten past, nooit in voor niet zelf geïnitieerde tekenen van affectie), is evenwel altijd het liefst in de buurt van andere ademende wezens. Toen hij doorkreeg dat er in onze slaapkamer meer leven en meer warmte was dan daarbuiten, begon hij elke avond systematisch aan onze deur te krabben, minutenlang, ononderbroken, volhardend. Het was verschrikkelijk.

We konden dit niet aanhoren.

Hij kreeg een plekje op ons bed, na het ondertekenen van een niet-aanvalspact tot de ochtend.

___

Sindsdien maakte hij zich wat nieuwe gewoonten eigen. Het slapen gebeurt het liefst op een vierkanten dekentje dat tussen onze beider voeten in ligt. Een eigen matrasje, zeg maar, netjes afgebakend zoals de kattensoort het zo graag wil. Af en toe is dat toch een beetje frisjes en nestelt hij zich op de zachtjes deinende rug van mijn slapende spondeligger. (Dat komt ervan als je een buikslaper bent.)

Rond zessen neemt om een of andere onverklaarbare reden een overweldigend gevoel van liefde voor zijn baasjes zijn lijfje over en komt hij luid spinnend kontjes draaien langsheen onze knorrende slaapkoppen. Volgen de gewenste tekenen van liefde niet snel genoeg, dan wrijft hij zijn koud neusje tegen onze gezichten.

Na een paar minuten is die sea of love voorbij en wil hij actie. Hij host dan dwars over ons bed, spurt over aangezichten, schouders en borsten, tot het gewenste effect is bereikt. Jaja, je krijgt je brokken, dikke veldmuis. Nog maar een kwestie van tijd voor die eerste haarbal eruit rolt.

IMG_5644

 

 

 

 

 

Advertenties

2 comments

  1. Wat een dotje!!

    Katten zijn wandelende klokjes, dus als Kitty vermoedt dat er eten te rapen valt zal hij niet twijfelen om een kwartiertje voor de wekker gaat aan zijn ochtendritueeltje te beginnen.

    Lina deed dat ook, dan kreeg ik opeens een poot tegen mijn slapende gezicht. Zeer handig in het weekend om 6u30. Na vele pogingen om het haar af te leren (je grommend omdraaien en elk stukje huid onder de dekens verstoppen werkte het beste) wacht ze tot ze hoort dat ik wakker ben voor ze haar liefdes- of nagelssalvo begint af te vuren. Ze kennen wellicht goed het verschil tussen een slapende en een ontwakende ademhaling.

    Een andere optie is ’s avonds natvoer geven (en een bakje droogvoer steeds ter beschikking te zetten), zo heeft Kitty geen gegronde reden om jullie zo vroeg te lijf te gaan.

    Succes!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s