Over feminisme en moederschap

Of ik hier wat over wilde vertellen. De dame die me deze vraag stelde, bleek heel heel stilletjes deze blog te lezen en zich als vrijwilliger in te zetten voor deze organisatie. Wie hier ook mee leest, weet dat hier een feministe aan de knoppen zit.  Dat ik de kost verdien in deze organisatie is verre van toevallig.

Eigenlijk is niets toevallig. Hebt u dat ook al gemerkt?

  • Een paar weken eerder stond ik met moeder en dochter een professionele fotoshoot te lijden (geen tikfout) ter illustratie van een artikel over het doorgeven van feministisch DNA van generatie op generatie. Aan alle vrouwen (en mannen) die dit soort opruiend gedachtegoed van jongs af aan in hun spruiten injecteren, kan ik uit ervaring zeggen: het loont. Doe zo voort! Na ongeveer achttien jaar onophoudelijk blootleggen van genderstereotypering en discriminatie komt dit zaad tot volle bloei. Mijn drie kinderen kunnen samen een nieuwe feministische golf op gang trekken, zo hardcore zijn ze ondertussen.
  • 21 maart was de dag van de alleenstaande ouder. Daar schreef zij een pittig stukje over en zij eentje dat die mening niet deelt.  Kan je als alleenstaande ouder gelukkig zijn zonder partner? Wat er ook van zij, het combineren van betaald en onbetaald werk is voor alleenstaande ouders nog veel meer een huzarenstukje dan voor partners die de gezinsshow met twee draaien. En dat is al geen kattenpis. Ik klaag niet. Ik vond een Lief uit de duizend die een plusouder uit de tienduizend is. En toch voel ik me als enige bio-ouder soms intens eenzaam en alleen. Toen ik onlangs in het ziekenhuis zat te wachten op mijn jongste die als een hoopje ellende werd binnengereden, met vier ontbrekende tanden in zijn kaken. Of wanneer de oudste me zegt dat hij zijn studie niet meer ziet zitten en ook niet weet wat hij dan wel met zijn leven aan wil. Dat zijn de enige momenten waarop ik volloop met gif en foeter en me afvraag hoe hun vader het flikt om het bestaan van zijn kinderen gewoonweg uit te gommen. Waarop ik me afvraag waarom we dit soort situaties niet eerst even kunnen inoefenen op fake kinderen in een proef-trajectje.
  • Vanaf 1 april zou een nieuwe batterij regels over zorg- en tijdkrediet in voege moeten gaan (maar dat lukt niet, teveel ruzie in de regering hierover) met één rode draad: het wordt allemaal strenger, strikter en stringenter. Eerlijk gezegd: ik begrijp dit niet. Zoveel mensen happen naar adem. En ook: beste wetgever, opvoeden stopt niet als je kinderen acht jaar zijn. Dan zit je nog maar in de wachtzaal van het echt zware werk.

Wat dus te denken van het moederschap? Eerlijk: al het haar op mijn lijf gaat instant stijf omhoog staan bij gezwets à la moeders die ‘van nature’ zorgend zijn -want in de oertijd plukten zij de besjes ook al- en dus veel beter geschikt om hun leven te wijden aan de opvoeding van kinderen. Moederschap is ouderschap. Niemand wordt geboren met een strijkgen.

Het wordt bovendien tijd dat we rond dat ouderschap wat minder doekjes winden. Het is soms pokke moeilijk en vaak ondankbaar. Ouderschap is je kinderen soms op een kanon willen steken richting melkweg. Het is heel veel geven, en soms krijgen. Ouders hebben een quasi onuitputtelijke voorraad schone leien voor hun kinderen in stock.

En hoe zit het dan met feminisme en ouderschap? Een delicate relatie is het. Want hoe je het ook draait of keert: de belangrijkste sleutel van de emancipatie van vrouwen ligt in hun controle over of en hoeveel kinderen ze krijgen.

 

 

Advertenties

10 comments

  1. Dank je Eva voor je commentaar… wel opletten, de link naar jouw organisatie komt ook uit op MMM Belgium 🙂
    Kinderen opvoeden is een constante strijd… het is vallen en opstaan, en je kan helaas nooit oefenen. Je kan veel wijze raad krijgen, maar ieder gezin en ieder kind is toch weer anders en bij het ene kind lukt het al makkelijker dan bij het ander.
    Het is juist die ouderlijke rol, dat familiale niet-betaalde werk, de “care”, die nog veel meer erkend moet worden door de maatschappij. Geef de kans aan beide ouders om dat betaald en onbetaald werk gemakkelijker te combineren en laat de ouders kiezen tussen wat zij echt willen. In een grote enquête bij 12000 moeders in Europa, gaven moeders aan dat ze erkenning willen voor die familiale taken, meer tijd met hun gezin en de keuze tussen het deeltijds of voltijds werken… http://www.mmmeurope.org/ficdoc/2011-MMM-DUTCH-Wat-moeders-uit-Europa-willen.pdf Op deze conclusies baseren wij ons advocacy werk…

    Like

  2. ‘de belangrijkste sleutel van de emancipatie van vrouwen ligt in hun controle over of en hoeveel kinderen ze krijgen.’ Akkoord, uiteraard. Maar wel op voorwaarde dat het geen excuus is: ‘in deze tijd kan iedereen zelf kiezen of hij of zij kinderen heeft, draag er dan ook de verantwoordelijkheid zélf voor en laat de maatschappij er niet voor opdraaien’. En dan zitten we in de tijdskrediet-redenering. Of de ‘kindertoeslag-gelijk-redenering’. Ik heb het al eerder gezegd en het blijft mijn standpunt: een kind is niet dezelfde keuze als al dan niet een zwembad. Onze kinderen, waar ‘de maatschappij’ nu voor opdraait, zullen later namelijk ook opdraaien voor diezelfde maatschappij. Op dat vlak is de feministische golf onder leiding van de Beauvoir serieus de mist in gegaan. Je moet maar eens opzoeken wat zij over kinderen te zeggen heeft: volkomen onrealistisch. Kinderen zijn altijd meer dan een persoonlijke keuze. En soms zelfs ronduit een niet-keuze. In haar recente artikel merkte Celia Ledoux dat goed op:

    Ik zei hem ook – TMI die ik anders nooit vrijgeef – dat kinderen “krijgen” geen toevallige uitdrukking is. Hoewel onvruchtbaarheid om zich heen grijpt, “krijgen” veel vrouwen hun kinderen. I
    (https://charliemag.be/mensen/wachten/)

    Wat een beetje in de geest is van wat jij zegt: ‘man, het is écht niet vanzelfsprekend allemaal’.

    Bedankt om dat te delen 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Bedankt om al je gedachten hier te delen.
      Ik volg je!l Kinderen krijg je.’Kinderen nemen’ vind ik een verschrikkelijke uitdrukking, want ze blijven bovenal een geschenkje uit de hemel en er zijn veel mensen die er tevergeefs op wachten. Voor elk gekregen kind ben ik dankbaar, want vanzelfsprekend is het allerminst.
      Ik deel je mening ook 100% over de maatschappelijke verantwoordelijkheid voor kinderen. Kinderen zijn de toekomst en dus moet de samenleving mee zorg dragen voor die kinderen, zoals goede kinderopvangvoorzieningen creëren en kleutermeesters en -juffen waarderen voor het werk dat ze doen en investeren in goede opleidingen en zomerkampjes enzovoort.
      Misschien heb ik niet duidelijk genoeg verwoord wat ik bedoelde met mijn laatste zinnetjes. Waar het mij om te doen is, is dat de emancipatie van vrouwen – historisch gezien – pas echt een vlucht heeft gekend toen we vat kregen op onze vruchtbaarheid. (Heel) veel kinderen hebben heeft vrouwen heel lang aan huis en haard gekluisterd. Waarmee ik niet wil zeggen, dat we er nu maar vanuit moeten gaan dat ze perfect inplanbaar en bestelbaar (moeten) zijn. Zo zwart-wit is het zeker niet.

      Liked by 2 people

  3. “Ouderschap is je kinderen soms op een kanon willen steken richting melkweg. Het is heel veel geven, en soms krijgen. Ouders hebben een quasi onuitputtelijke voorraad schone leien voor hun kinderen in stock.”

    Net wat ik vandaag nodig had. Dank je wel !

    Liked by 1 persoon

  4. Volgens mij kan het met kanonnen wel eens druk worden in die melkweg 🙂
    Ik vind het lastigste aan (alleen) moederen dat je nooit meer jezelf eens eerst wat mag gunnen (en neen, ik ben geen egoïste!) Het is zoals met bellen naar een service-lijn. Er zijn altijd nog x-aantal wachtenden voor jou…
    En natuurlijk zien we onze bloedjes graag, dat wou ik ook nog wel kwijt.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s