Wat ik leerde uit mijn jaarplan 2016 (1)

Vorig jaar, aan het begin van 2016, nam ik me voor geen voornemens te maken maar te experimenteren met een jaarplan.

Met jaarplannen schrijven heb ik in mijn job ervaring. Een plan maken voor mijn privé-leven had ik – tot vorig jaar – nooit eerder gedaan. Misschien was dat net omdat ik in mijn werk zoveel mee bezig ben? Of omdat er een waas van kneuterigheid en beheersbaarheid rond hangt, waar deze vrije vogel allergisch aan is? Alsof mijn leven planbaar is. Duh. En alsof ik dat al zou willen! Serendipiditeit, onverwachte draaien en wendingen in mijn leven, wanderen: ik krijg heerlijk veel energie van. (Overigens, wanderend naast de kwestie: dit is een heerlijk boek. Ik kom hier later nog op terug.) En toch schreef ik een jaarplan uit voor mezelf.

Er stonden 8 doelstellingen in:

  1. Gezondheid
  2. Zelfzorg
  3. Life with Lief
  4. Life with Kids
  5. Reizen
  6. Huis
  7. Visual Harvesting
  8. Engagement

Gezondheid

Mijn eerste doel was om me weer fit en gezond te voelen, met een positief zelfbeeld en minstens 6 kilo lichter. Dat lukte. Een wake-up call over te hoge cholesterolwaarden en te lage ijzerwaarden was de start om een vrij strak dieet te volgen. Ik ruilde de auto voor een plooifiets en trein voor woon-werk verkeer en ook voor werk-werk verkeer. Ik luisterde aandachtiger  naar de stresssignalen van mijn lijf en stuurde sneller bij. Aan dat positieve zelfbeeld is nog werk. Zelfevaluatie: 8/10.

Te onthouden:

  • Een dieet volgen vraagt pokkeveel doorzettingsvermogen. Het lukt me niet elke dag. Met moeite leer ik om niet op mijn hoofd te kloppen als de verleiding van die zak chips of dat chocoladetaartje  weer te groot was. (Eva’s blijven Eva’s.) Er komt weer een nieuwe dag om met frisse moed te herbeginnen. En te herbeginnen en te herbeginnen. Mijn advies: neem een diëtiste onder de arm die naast veel kennis van voeding ook snift hoe het beestje dat voor haar zit, in elkaar zit.

 

 

  • De plooifiets is voor mij een openbaring. Ja, hij is soms zwaar om dragen , maar joh, ik heb er zoveel plezier van! Voor mijn job ben ik heel vaak onderweg van de ene plek naar de andere, voor vergaderingen, overleg, een afspraak. Veel van die afstanden leg ik nu met de fiets af en dat is puur genieten. Die eerste keren op de Brusselse kleine ring heb ik mijn billen dichtgeknepen van de schrik en mijn helm stevig vastgegespt. Nu voel ik me al een stuk geruster en ook fitter. Dat is fijn. De volstrekt ongeplande en eerder ongewilde adoptie van Willy De Hond maken mee dat ik dat half uurtje bewegen moeiteloos haal. Praat ik je daarmee de aanschaf van een hond aan? Geenszins. Het beest heeft nadelen. Lees mijn blog! De aanschaf van een plooifiets? Absoluut. 

Zelfzorg

Ik ben hier gewoonweg niet goed in. Zelfevaluatie: 4/10. Damn. Ik had een vijftal concrete plannetjes gemaakt: 2 blogberichtjes per week schrijven (omdat ik dat zo fijn vind); een groot haakproject afwerken; 6 niet werkgebonden boeken lezen; een verblijf in de Stiltehoeve; en 3 uren per week alleentijd voorzien.

Die boeken lezen is nipt gelukt, denk ik, met dank aan een lange zomervakantie. Lezen tijdens werkweken (maar geen werklectuur) lukt nauwelijks en dat vind ik erg. De grootste bewondering heb ik voor deze dame en haar boekenchallenge, ik lees haar voortgang en die van wie meedoet, met een beetje kwijl in mijn mondhoeken. Deze blog in leven houden en wekelijks begieten met 2 berichten lukt ook nog niet, maar ik klokte toch af op 77 berichten in 2016. Da’s al een begin. Het grote haakproject is niet af geraakt (maar ik heb wel heel wat andere dingetjes gemaakt ondertussen), de Stiltehoeve heb ik nog niet gezien aan de binnenkant en die geplande alleentijd, zo noodzakelijke batterij-oplading voor elke introvert, werd zelfs niet gepland. Tsss.

introverts-heart

 

Te onthouden:

Al die dingen moet ik gewoonweg in mijn bullet journal plannen. Anders komt het er niet van. Plannen en bijhouden via een tracker. Ik deed het wel met het half uurtje bewegen en na een paar maanden had ik de tracker niet meer nodig. Nu zegt mijn lijf me gewoon zelf al: hop hop uit die stoel en de deur uit!

En ook: van DIY-projectjes met wol geraak ik in een flow. Oeps, het is half twee. Bedenk ik dan, leg het dan toch maar neer en kruip zwaar onderkoeld het warme bed in. Probeer het ook eens. 

Life with Lief

Investeren in elkaar is superbelangrijk,  dus we maakten een paar afspraken: vrij nemen om elkaars verjaardag (check); minstens elke vrijdagavond samen iets leuks doen; minstens 2 keer per jaar samen naar de sauna gaan. En voor mezelf het belangrijkste en veruit het moeilijkste: de foulard van flou artistique van mijn privé-leven halen.

Lukte dat? Minder goed dan ik had gewild, zoveel is zeker. We lieten de vrijdagavondplannen wat verwateren want zo vaak hondsmoe op die dag (allebei, ‘gelukkig’) en uit gaan eten is intussen een luxe geworden die we onszelf lang niet meer elke week permitteren. Ik maakte de inkijk in mijn privéleven wat groter met als kers op de taart een interview in dit blad. Er kwam niet één reactie op. Hier moet ik nog altijd geweldig van gniffelen. Omgedacht: Psychologies heeft nog groeipotentieel in Vlaanderen.

Te onthouden:

Hetzelfde als hierboven: inplannen en werk van maken, toeme toch. Note to self:   dat saunabezoek plan ik deze week nog. En hier gaan we binnenkort eten. Fantastische plek.

Hoog tijd dus om weer in te zetten op dat daten. Ik vergeet nooit meer hoe fijn het is om in een voorverwarmd bed te kruipen.

Advertisements

3 comments

  1. Mijn oudste dochter wil ook een plooifiets, dus blij met je ervaringen van jouw merk. Je mag me altijd een prijsindicatie geven.
    En nu ik toch aan het vragen ben : de link onder ‘DIT is een heerlijk boek’ toont het boek jammer genoeg niet.
    Hopelijk is er dit weekend tijd voor het lief 🙂

    Like

    • Ik pas de link aan, dankjewel voor die opmerkzame ogen. Het weekend is vooral opgegaan aan bullet journallen, daarover later meer ;-). Wat de plooifiets betreft: ik verzamelde wat feedback van plooifietsende collega’s en die waren unaniem in hun advies om voor een Brompton te gaan, de meest mogelijke versnellingen te nemen en een rolsysteem. Dat advies kan ik nu, na een jaar gebruik, volmondig beamen. Onze fiets kostte ongeveer 1700 euro. Geen kattepis, I know.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s