Het kersttaboe

Pffff.

Dat is de korte samenvatting van heel wat gesprekjes in de afgelopen weken. We hadden het over de kersttijd die op haar slofjes ineens heel dichtbij komt.

Het geregel.

Hier thuis is het al een gecompliceerd gedoe, dat afspreken met mijn familie en die van het Lief (met gescheiden ouders, dus twee families) en ook nog een tikje rekening houden met de familie van de lieven van mijn kinderen en met de blok van mijn kinderen en dat allemaal geperst in en rond twee topdagen met wat uitlopers naar voor en naar achter. Om het overzichtelijk te houden (wie is wanneer naar waar met welk vervoermiddel en met welke cadeaus en welke gerechten), gaan we er een schema van moeten maken. (Ik voel me warempel 14 dagen dankbaar dat hun vader met de noorderzon verdwenen is.)

Mijn geregel is peanuts in vergelijking met hoe dat dan gaat als je een nestje jonge kinderen hebt, die geweldig slecht gezind worden van het voyageren van arm naar arm over grootmoe en verre nonkel naar schoonzus en van het heen en weer gerij van feest naar feest doorheen het Vlaamse land waardoor ze noodzakelijke dutjes missen en te laat in bed liggen en te vroeg weer wakker worden en overprikkeld worden door bergen cadeautjes waar ze na 10 minuten alle interesse in verliezen.

Het dieet

Harde tijden. Wie boven de dertig is,  geraakt deze periode toch niet door zonder minstens een kilo bij te komen? Als chipsverslaafde komt de meest uitdagende veertiendaagse van mijn jaar eraan. Een kilo of acht lichter dan een jaar geleden is mijn maag mee gekrompen en zie ik de bui al hangen: tegen de tijd dat de hapjes binnen zijn en de soep op, is mijn honger weg en ben ik jaloers op koeien met 7 magen om al dat overbodige maar overheerlijke en met veel liefde bereide eten op nette hoopjes te stapelen voor schaarsere tijden.

De kosten

December #geefmaand en #uitgeefmaand. We hebben hier een lijstje gemaakt van alle cadeautjes die we voor alle feestjes nodig hebben. En we hebben verlanglijstjes gemaakt en gekregen.

We maken lijstjes van al het eten dat we koken. Van aanschuiven in lange rijen in winkels en supermarkten in de komende weken word ik wild. Liever koken voor een half leger dan na 15 december nog naar de winkel gaan, zo zit het bij mij. Heel veel teveel overvloed. Soms maakt het me ziek ernaar te kijken.

Het verdriet

December heeft een gemeen kantje. Alle gemis en misverstanden en mislukkingen flikkeren samen met de kerstlichtjes extra hevig in de kersttijd . Jaren heb ik als een berg tegen deze veertien dagen aangekeken en intens verlangd om ze versneld door te kunnen spoelen. Zo zijn er veel mensen.

Het verlangen

Plotseling zie ik heel wat bezige bijen rondom me struikelen, op een voetje van de eindejaarsmeet. Ze worden ziek, het energievaatje is leeg. U heeft maar 10 % batterij meer over, sluit nu uw lader aan.  Ik droom van wegkruipen in een warm nestje, niets moeten, lange dagen vol witte canvas, waar niet eens iets op moet geschreven worden. Gewoon ‘zijn’ en stilletjes graag zien.

 

 

 

 

 

Advertenties

10 comments

  1. Ook hier zullen de feestdagen ‘gewone dagen’ zijn, met zo weinig mogelijk poespas. Alle boodschappen voor die dagen zijn al in huis (heb sowieso al een hekel aan winkelen), simpele lekkere maaltijd en een ontspannend filmpje. Ook de cadeautjes heb ik al een tijd in huis. Ik koop die altijd al in de loop van het jaar; alweer een stressfactor minder. Hopelijk!

    Like

  2. Ik begrijp je maar al te goed… En wat dat dieet betreft, wil ik jou als vroeg kerstcadeautje wel mijn ‘feestdagen-tips’ doorsturen die ik als diëtiste heb opgesteld voor mijn cliënten 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s