Iets minder werken, iets meer leven

Collega Riet schreef pas dit blogbericht over de burn-out-straat. Overal rondom haar vallen dertigers als vliegen ten prooi aan deze energiestoornis. Ze voelen zich uitgeput. Hun energievat is leeg. Ik kan me iets bij voorstellen wat dit betekent. Riets analyse is: als we iets willen doen aan deze epidemie, dan moet welzijn zwaarder gaan doorwegen dan welvaart.

Ook een paar dagen geleden lees ik online bij Knack dat tienduizenden Belgen verslaafd zijn aan shoppen. Ze hebben een onweerstaanbare dring om dingen te kopen die ze niet nodig hebben en zich in het slechtste geval ook niet kunnen veroorloven, onderzocht de Vrije Universiteit Brussel. Vooral vrouwen en jongeren zijn vatbaar voor deze verslaving. Ze geraken eraan verknocht op een moeilijk moment in hun leven, kijken en plannen en geraken euforisch wanneer het (online) koopmoment er eindelijk is, een gevoel dat ze kort na het afrekenen alweer kwijt geraken. Dan komen de schuldgevoelens die met meer kopen moeten worden weggegomd.

Die twee berichten katapulteren me naar een donkere periode in mijn leven. Er was die drukke baan, drie kleine kinderen die veel zorg vergden en het gevoel daar ongeveer altijd alleen voor in te staan. Ik had een mantra, dat ik bij thuiskomst in mijn hoofd bleef herhalen: niet gaan zitten! Want als ik zou gaan zitten, was de kans groot dat ik in slaap zou vallen. Soms viel ik op het werk bijna in slaap. Ik ging dan in een klein achterkamertje van mijn bureau zitten, in de hoop dat niemand zou komen aankloppen en dat ik heel even mijn ogen kon dichtdoen zonder betrapt te worden. Altijd en overal moe.

slapen-bij-de-baas
foto: http://www.noordblog.nl

Mijn enige lichtpuntje in de week waren die paar uurtjes op zaterdagochtend. Dan slibberde ik thuis even weg met het vooruitzicht een paar uurtjes alleen door de stad te slenteren. En ik kocht. Kleren voor de kinderen, schoenen voor mezelf, een parfum, lingerie, boeken, tijdschriften. Kleine opstootjes van geluk waren het, dat mooie kleedje voor mijn dochter kopen en van haar blije gekir horen bij thuiskomst. Of met die nieuwe schoenen naar het werk trekken op maandag. Mijn schaarse vrije tijd bestond uit het ‘naar mijn hol slepen’ van nieuwe spullen. Geld was er genoeg, geluk niet.

Andere tijden nu. Geluk in ruim voldoende mate, geld iets minder. De alimentatie waar ik als voltijds zorgende ouder voor drie kinderen recht op heb, wordt nog steeds niet uitbetaald. Dan maar de rechtbank inschakelen. Die houdt haar beslissing ‘nog even in beraad’. Dat principe kan ik niet toepassen op de rekeningen die op betaling wachten. Nog even afwachten en onze zegeningen tellen. We komen niets te kort.

We noteerden deze no spend november toch voor de eerste keer, dag na dag, onze inkomsten en uitgaven, om er een beter zicht op te krijgen. Het neep, we haalden het, hakjes over de sloot. We bespraken het met de kinderen, ze mochten raden wat er in dit gezin op een maand aan geld de deur uit vliegt. Hun mond viel bijna open. De oudste bood prompt aan mijn haar voortaan te knippen.

Mij hoor je niet zeggen dat geld niet gelukkig maakt. Het moet er zijn, in voldoende mate, of het zorgt voor heel veel stress. Geen geld hebben maakt in elk geval ongelukkig, daar ben ik nogal zeker van. Veel geld hebben en geen tijd hebben, is ook niet je dat. Het evenwicht ligt daar ongetwijfeld ergens tussen. Een fijne baan met genoeg geld om prettig te leven en genoeg tijd om van dat leven te genieten, is dat zoveel gevraagd? Voor iedereen dat ietsje minder werken, dat ietsje meer leven en genoeg centen om dat mogelijk te maken, is mijn iets te vroege nieuwjaarswens voor jou.

Ik leg alvast een fondsje aan voor kapperskosten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s