3 spannende gevolgen van bloggen over minimaliseren en organiseren

Een nieuwe aanval

Geen idee op welke swingende wijze u uw zaterdagavond heeft doorgebracht, maar ik vertel u graag het verhaal van de mijne. Ik kreeg een zware aanval van opruimwoede. Waar anderen, naar ik me voorstel, een warme septemberavond gebruiken om zich te goed te doen aan sloten alcohol in het gezelschap van beschonken vrienden, mijmerend over de voorbije vakantie en de onvermijdelijke ratrace die daar telkens weer op volgt, had ik er een fitness van strijken, hondwandelen, boodschappen doen, opruimen en trappenlopen opzitten en deden mijn benen fiks zeer.

Dat is meer dan eens  al de trigger voor een fikse aanval gebleken. Ik voel me slecht, gefrustreerd met alle huisgenoten die de kernprincipes van een opgeruimd huis maar niet onder de knie schijnen te krijgen en dan ZIE IK INEENS VAN ALLES. Er komen dan visioenen van extreem georganiseerde bergruimten en kleerkasten en keukenkasten en kleerkasten overvliegen, ik gooi dat vermoeide gevoel fluks uit her raam en stroop mijn mouwen op. En voor ik het goed en wel door heb, is het half twee ’s nachts, kan ik nauwelijks nog pap zeggen en staan er een grote zak vol kleren, 30 kookboeken en een pak kookspullen op onverbiddelijke deportatie te wachten in een hoekje van de keuken.

IMG_2035.JPG

Het houdt nooit op

Vooraleer u zich nu over uw agenda buigt om me  snel uit te nodigen in uw opwindende en uit mijn pathetische leven: het is niet zo erg als het klinkt. Meer nog, ik kroop als een behoorlijk opgewekte vogel het bed in, blij met een nieuw doorleefd inzicht. Minimaliseren, of je ontdoen van overbodige spullen, is een proces! Het geeft een enorme kick om je boekenverzameling te halveren en na 6 maanden ze nog eens te halveren. Meer nog zelfs, het lijkt nu zelfs alsof ik de kookboeken die mijn selectie overleefden, weer een beetje nieuw zijn voor me. Ik heb ze her-ontdekt.

Nu begint het pas

Zo’n doorleefd inzicht is geweldig. Deze en veel andere praktische, concrete tips over hoe je huis en jezelf organiseren en daardoor rust en orde vinden vind je binnenkort in de workshop die Femma/De Praktische School in 2017 aanbiedt aan al haar lokale groepen, met als werktitel ‘Start to organise’.

Dus zit ik in mijn vrije uurtjes de afgelopen weken te schrijven, lezen, schrijven, herlezen en schrijven. Hier valt zoveel over te vertellen en het is geweldig  voor mij om dit te mogen doen. Dankzij deze blog komt er misschien een superspannend vervolg aan in de vorm van een boek. Wie weet…! En ik overweeg  een professionele cursus te volgen in Nederland om me hierin nog wat verder te verdiepen. (Ik sta bijna te wippen van enthousiasme terwijl ik dit schrijf, het is geen gezicht.)

De vragen

Daarom, lieve lezer-met-een vleugje-interesse-voor-minimaliseren-en-organiseren, heb ik voor jou een paar vragen:

  1. Zou je zelf overwegen naar een workshop te gaan over dit onderwerp? Waarom wel of waarom niet?
  2. Stel dat je gaat, wat hoop je er dan te weten te komen? Op welke prangende vragen wil je graag een antwoord?
  3. Als je over dit onderwerp een boek zou kopen,wat wil je er dan in lezen? Wanneer is zo’n boek zijn geld waard?

Ik sta nu nog meer te wippen van opwinding van het gedacht dat hier veel antwoorden op gaan komen, woehoe!  Stille muis, ook jouw antwoord interesseert me zeer. Je mag het in kleine,lichtgrijze lettertjes stilletjes neertypen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

31 comments

  1. Toevallig heb ik net het boekje “weg met de warboel” van Karen Kingston uit de warboel getrokken en behalve dat mijn theepauze nu al twee uur duurt, ben ik wel in actie geraakt. Alle kaders van de muur behalve de mooie die mogen blijven, genadeloos sorteren, ’t is zeer bevredigend. Ik zou zo’n workshop heel misschien volgen als ik er niet ver voor moet reizen en de toegangsprijs schappelijk is, maar geef de voorkeur aan een boek.

    Like

  2. Beste Eva,

    Ik zou zéker graag een workshop volgen! Ik heb al gezocht op de site van Femma, nog niets gevonden, mag ik ervan uitgaan dat ik het hier zal lezen wanneer het moment daarvoor gekomen is? Want ik heb nu al een beetje last van FOMO :).

    Bedankt!

    Like

    • Beste Karolien, geen zorgen, geen zorgen! Dit aanbod start maar vanaf begin 2017. Via de website van Femma kan je dan zoeken op dit aanbod en op een plek in je buurt. En ik blijf er hier over schrijven natuurlijk. Zit je met een prangende vraag, vuur ze dan zeker af.

      Like

  3. Naar een workshop zou ik denk ik niet gaan, ik zou me te opgejaagd voelen dat ik het op dat moment en zo moet doen, ik wil het graag op mijn eigen manier doen en wanneer mij dat uitkomt.
    Als ik toch zou gaan, zou een prangende vraag zijn: hoe krijg je heel erg rommelige huisgenoten (lees: echtgenoot) die niks willen weg doen, zo ver dat ze toch ook een klein beetje willen gaan minimaliseren, ik doe veel weg, maar zijn rommel blijft even erg of groeit nog.
    In een boek zou ik vooral motiverende taal willen lezen, zodat je echt zin krijgt om er aan te beginnen, en de nadruk op het goede gevoel dat je er van krijgt.

    Like

    • Dankjwewel voor je feedback. In de cursus komt ruim aan bod hoe je best omgaat met huisgenoten die niet zo overtuigd zijn van de nood aan orde als jij. Niet makkelijk maar wel belangrijk. De kunst is om het niet over te nemen van je huisgenoten (dus niet hun rommel aanpakken, soms wel verleidelijk), maar hen te inspireren door je aanpak én het gesprek aan te gaan hierover, niet vanuit een verwijtende of een gefrustreerde toon, maar vooral vanuit jezelf: waarom is dit voor jou zo belangrijk? Wat hoop je dat die orde aan goede dingen brengt voor jou en jullie? (rust, minder stress, minder tijd steken in zoeken naar verloren spullen, meer ruimte, minder tijd om de rommel te onderhouden, te poetsen etc.)

      Like

  4. Eva, een workshop zou ik niet direct volgen, dat is niet zo mijn ding, maar een boek interesseert mij wel. En wat ik heel graag zou lezen is hoe je van die emotionele band met spullen afgeraakt. Ik verzamel in feite herinneringen door die spullen, ik hou spullen van mensen bij waar ik geen afscheid van kan nemen. mensen leven voort in die hebbedingetjes. In feite is het alle redelijkheid voorbij en ik zou er wel iets willen aan doen. Iets – zeg ik wel :-).

    Like

    • Spulletjes met emotionele waarde lossen, dat vinden veel mensen moeilijk. Je bent dus niet alleen. Zoals je zelf schrijft: je houdt ze bij omwille van de herinnering aan de mensen die ermee verbonden zijn. Als je overweegt van een aantal ervan afscheid te nemen, dan zou ik beginnen met mezelf de vraag te stellen: zijn die dingetjes mooi? (nuttig niet, neem ik aan. Tenzij je de kurkentrekker van je oma gebruikt of zo, dat kan natuurlijk.) Als je ze eigenlijk, eerlijk, niet mooi vindt, dan zou ik hier eerst afstand van doen. Als plaatsgebrek een bijkomende reden is om afstand te doen van een aantal voorwerpen, dan kan het al veel helpen om van die voorwerpen een foto te maken en die digitaal te bewaren. Helpt je dat al een beetje vooruit?

      Like

  5. Ik hoop zo hard dat één van de Femmagroepen in mijn buurt een workshop start to organise organiseert, want ik kan het meer dan wie ook gebruiken. Maar ik weet niet of het zal werken bij mij, een workshop. Eigenlijk heb ik behoefte aan een (betaalbare) opruimcoach die samen met mij in mijn huis komt kijken hoe ik het moet aanpakken. Ik begin er soms vol goede moed aan, maar ik heb het inzicht niet om de dingen een logische plek te geven. Ik heb echt iemand nodig die mijn handje vasthoudt en het me leert. Ik kan mezelf wel voor de kop slaan dat ik niet beter naar mijn moeder geluisterd heb toen het nog kon. Ik ga soms spieken bij mijn zus, en neem telkens enkele dingen van haar over, maar een structurele oplossing voor mijn chaos heb ik nog niet gevonden. Om dezelfde reden zou ik waarschijnlijk het boek links laten liggen (en heb ik nog steeds geen Marie Kondo) gelezen. Ik ben te hopeloos om opruimen en organiseren uit een boek te leren.

    Like

  6. Ja! Ik kan er wel enkele gebruiken. Hoe leer je iets wegdoen (verzamelwoede en we zijn zo al met drie thuis), maar ook hoe je het huishouden wat onder controle kan krijgen zonder er in te verdrinken én zonder alles in je eentje te doen. En hoe je sommige ontzettend-goed-op-papier-klinkende theorieën zoals, ik zeg maar wat, weekmenu’s, in de praktijk kan uitvoeren.
    Met zo’n cursus kunnen levens gered worden, al zeker 3!

    Liked by 1 persoon

    • Beste Sofie,

      er zitten in het aanbod een pak tips over hoe je stap-voor-stap kan ‘leren’ afstand te doen van dingen die je eigenlijk niet nodig hebt of die geen bijzonder plekje in je hart hebben. Dus dat zit al snor. Die tips over weekmenu’s neem ik mee, dankjewel daarvoor! Het ding is dat je niet alles gaat te weten komen in één avond, maar misschien komt er wel een vervolg op. Laat maar komen, als je nog vragen of suggesties hebt, ik hoor ze heel graag.

      Liked by 1 persoon

  7. Hoi Eva,
    Ik ben misschien niet zo’n opruimwonder doch moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik wel een tikkeltje werd besmet enkele maanden geleden. Was het uit noodzaak daar er zich een verhuis aandiende of omdat ik me er bewuster van werd door de vele verhalen én topics die ik via de sociale media te lezen kreeg? Kortom … het heeft gewerkt. Heel veel dingen vonden waarschijnlijk al een nieuw leven via de kringloopwinkel of via het gratis weggeef-briefje op onze oprit. En het deed deugd om me te ontdoen van heel wat oude bagage die ik toch niet meer bekeek. YES I did it!!! Het resultaat mocht er wezen .. we verhuisden wat lichter en dingen die de eerste selectie hebben doorstaan ondergaan binnen enkele maanden opnieuw een strengere 2de ronde.
    Het enige waar ik me niet van kan ontdoen, is DIY materiaal want uiteindelijk zie je in alles wel een potentieel om te hergebruiken … Ook daar probeer ik de rem (al is het voor even) op te zetten. Of dat altijd gaat lukken laat ik in het midden (lol) Kan ik nog wat tips gebruiken? Ik denk het wel … in boekenvorm of een leuke uiteenzetting? Ik kies voor het tweede daar ik niet zo’n boekenwurm ben … Zoek je nog een plek om nog eens try-out te doen? Ik ken er eentje toevallig in Perk waar je nog heel wat vrouwen kan inspireren en enthousiasmeren met leuke tips en triks. Altijd welkom!

    Like

    • hihi, zie ik hier een uitnodiging uit vanwege die swingende Femmadames in Perk? Heel graag hoor! Knap bezig in elk geval, zeker als je het gevoel hebt dat het goed doet om te minimaliseren. De zwakte voor DIY-spullen herken ik natuurlijk. Ik ruimde ergens in de zomer mijn wol op, zogezegd, bracht een hele namiddag door met te kijken en te voelen en op kleur te sorteren van wol en deed een klein zakje weg. Maar aan de IN-zijde probeer ik nu echt wel geen nieuwe wol meer in huis te halen, tenzij voor een zeer specifiek project. De hobbykamer verder minimaliseren staat nog op mijn to-do, dat wordt een stevige uitdaging.

      Like

  8. Pleassssse organiseer maar een hele reeks voor mij ;-)! Ik volg ze allemaal. Ik heb dit weekend ook nog zo’n aanval gehad. Ik heb soms het gevoel slaaf te zijn van al die spullen en ze te moeten opruimen. Alles puilt uit We kregen 2 kinderen op 1.5 jaar tijd en sindsdien krijg ik die hoop spullen/werk precies niet meer onder controle. Help, ik heb je dus nodig ;-). Enfin… ’t valt nogal mee hoor, maar alle tips zijn welkom!

    Like

    • Hey Liesbeth, ik denk dat in het kielzog van elk kind dat je krijgt, duizenden kilo’s spullen mee volgen, als je er niet meteen heel streng op bent. Toen ik zwanger was van mijn oudste zoon, hadden we weinig geld en een heel klein appartement en ik hield de boot af van veel spul dat je zogezegd nodig hebt, zoals een ligkoets voor een baby en allerlei machinerie om papjes en flesjes te warmen en dat soort dingen. Maar de uitdaging begint wanneer je een kroost hebt, die elke sinterklaas vrachten speelgoed en andere dingen krijgen.Horror! Ik las er vanmorgen nog een blog over, door een jonge mama (in het Engels wel) geschreven en probeer die voor jou op te snorren. Keep strong!

      Like

  9. Beste Eva,

    Ik sta met bewondering te kijken naar je opruimen. Zoals ik je ken, weet ik dat jij van opruimen je filosofie hebt gemaakt. Ik weet ook dat je spreekt zoals je schrijft. Ik beluister je graag. Dus ja, ik zou naar een workshop komen.

    Zelf denk ik dat ik heel wat zal opsteken van zo’n workshop.
    Ik ben echter een compleet tegenovergestelde van een minimalist en een opruimer (al vind ik zelf dat mijn kasten er ordelijk bij liggen en al rijd ik ook meer dan eens per maand naar kringwinkel) Ik ben een bijhouder … en toch gelukkig. Ik leef soms in herinneringen. Foto’s neem ik vooral om naar te kijken en opnieuw te genieten van momenten (ik ervaar de dooddoener “geniet van het moment en stop met foto’s te nemen” ook niet zo), kribbels hou ik bij, bierkaartjes van een leuk café waar ik geweest ben, … (hoe dat allemaal te schikken in ordentelijke dozen, dát wil ik vooral leren), krante-artikels of tijdschrift-artikels die ik de moeite vind, kwisvragen van een geslaagde quiz, …. Je kan al vermoeden dat ik iemand ben waarmee je je werk zal hebben. Maar ik ondersteun hoe langer hoe meer de gedachte: “meer tijd voor wat je echt waardevol vindt” en dus komen we op een raakpunt.

    Eerlijk? Ik twijfel of ik het boek zou kopen. Ik vind het voor mezelf belangrijker om na een workshop dingen toe te passen dan erover nog te gaan lezen. Ik ben wel geïnteresseerd in waarom dat dan zo nodig moet, maar ik wil nog zoveel lezen. Ik zou je boek eigenlijk vooral kopen om aan anderen kado te doen, als ik zelf overtuigd ben. (ik deed hetzelfde met ‘luie ouders hebben gelijk’, dat was jaaaren mijn geboortekado aan vrienden).

    Ik loop al lang rond met een bedenking ten opzichte van het minimaliseren. Ergens dit jaar wijdde Femma er een heel nummer aan. Ik las toen dat je de hele opruim- en minimaliseerfilosofie ook kan doortrekken op verschillende vlakken. Ook in menselijke relaties. Ik vind dat een ‘gevaarlijk’ kantje hebben. Ik ben er niet voor te vinden dat mensen enkel investeren in waar ze zelf gelukkig van worden. Zelf heb ik donderdagavond (tijd gedurende een telefoongesprek) geïnvesteerd in een vriendin die het nu niet makkelijk heeft. Ik blijf dat graag doen. Vele mensen zie ik vrijwillig tijd steken in iets wat niet altijd even vlot loopt (ik deed dat zelf ook). Mijn maatschappijbeeld is dat we dat moeten blijven doen. In ieder geval, ik zou ervan gruwen als het boek enkel en alleen zo’n gelukspraatjesboek wordt en niet meer betrokken blijft op de maatschappij. En dan bedoel ik méér dan naar de kringwinkel rijden. De opruimmantra mag dus niet enkel ‘wat vind ik belangrijk en zinvol?’ zijn. Je zou kunnen eindigen in egoïsme ten top (“ik investeer enkel nog in wat voor mezelf leuk en belangrijk is”), terwijl de filosofie dat waarschijnlijk helemaal niet (niet helemaal?) beoogt. En jij al zeker niet, Eva, dat weet ik wel.

    Groet,
    Sofie

    Like

    • Beste Sofie, sorry dat mijn antwoord even op zich liet wachten. En dankjewel voor zoveel fijne complimentjes, ik ben weer 5 cm gegroeid se. Ik ga wat verder in op wat je schrijft.

      Ik denk dat je vooral moet doen wat je zelf goed vindt, zoals ik ook al schreef aan Dominique die reageerde. Dus als je geen nood voelt, dan moet je vooral niet komen. De cursus is bedoeld voor mensen die wel zo’n nood ervaren, die het gevoel hebben dat ze verloren lopen in het huishoudelijk werk, dat er veel organiseerwerk is in hun huis waar ze niet aan toekomen, dat ze de boel amper bestierd krijgen, soms ook omdat ze het gevoel hebben dat ze niet toekomen aan wat voor hen echt belangrijk is. Ik ben er zeker van dat een teveel aan spullen loslaten daar onder meer kan toe bijdragen. Ik vertel er in de workshop veel meer over.

      Wat ik helemaal niet wil zeggen (en ook niet stond te lezen in het magazine waar je naar refereert), is dat je in menselijke relaties ook alleen moet inzetten op wat/wie mooi en nuttig is. Dan heb je me niet goed begrepen. Het gaat er net om dat veel mensen zoveel praktische gedoe en geregel aan hun hoofd hebben en soms zelfs het gevoel hebben dat ze verzuipen in de combinatie van werk en gezin en huishouden en tijd voor jezelf, dat belangrijke dingen als er zijn voor je vriendin (die het moeilijk heeft), tijd maken voor een wandeling, een handje helpen her of der er bij in schieten. Terwijl de meeste mensen dat eigenlijk heel belangrijk vinden, net zoals jij en ik. Ik ga in de cursus dieper in op de valkuilen, zoals een supergeorganiseerde, geobsedeerde ordefreak worden die net meer met ‘spullen’ bezig is in plaats van minder. En ik maak ook duidelijk waar je net meer tijd voor krijgt, als de zorg voor je (grote bergen) spullen minder belangrijk wordt en minder tijd opeet. Dikke dankjewel voor je reactie, je zet de puntjes op de i.

      Liked by 1 persoon

  10. Dag Eva,
    Eerst even uitgesteld om je blog te lezen. Te confronterend, denk ik. 101 redenen om er niet aan te beginnen: To much to do. Te veel dat voorgaat. Soms terecht, soms ook niet. Werk voor ’t werk. Deadline interviews. De kids. Verbouwingen in huis jongste zoon. Discussie met echtgenote (ik vind dat ik al behoorlijk wat heb opgeruimd, zij port mij aan jouw blog te lezen, en ja het wordt tijd dat ik er echt aan begin).
    Enfin/want, eerlijk is eerlijk, ‘opruimen om tot de kern te komen’ is een fantastische gedachte en edel doel, workshop Femma / jouw boek interesseren me, maar soms verdwaal ik ook graag tussen (mijn zelfgespaarde) oude, verkneukelde, diepzinnige gedachten en verhalen.
    Groetjes,
    Dominique

    Like

    • Beste Dominique, als je 101 redenen hebt om niet aan opruimen te beginnen, dan moet je dat vooral niet doen, da’s mijn welgemeend advies. In dat geval heb ik een leuke leestip voor jou: ‘The Joy of leaving your sh*t all over the place’ door Jennifer McCartney. Het boekje is nog niet vertaald in het Nederlands bij mijn weten en is speciaal geschreven voor mensen die lak hebben aan de hyoe van orde en opruimen en genieten van een berg rommel overal, vinden dat die rommel je nooit moet tegenhouden om meer te kopen, dat een rommelig huis een teken is van creativitieit en dat opgeruimde en georganiseerde mensen onaangename freaks zijn. Geestig geschreven, je mag hem lenen :-).

      Like

  11. De energie spat er vanaf :), heel mooi om te zien!
    1. Ja, ik zou heel graag zo een avond volgen en liever nog een reeksje van twee of drie, om dan ook tijd te hebben om dingen uit te proberen en terug te koppelen met een groep in hetzelfde schuitje. Wel een praktische vraag: hoe kan ik best op de hoogte blijven van de activiteiten van de Femma-groep in mijn buurt, zonder facebook? Dat heb ik immers al geminimaliseerd.
    2 en 3. Ik ben zelf altijd geïnteresseerd in het WHY. Dus niet enkel de praktische tips, maar ook het kader, het waarom, het waartoe. Naast het materiële ben ik zelf ook op zoek naar het vereenvoudigen van het bestaan. Het lijkt alsof ik zo vaak verzuip in alles wat ik moet doen. Zelfs een relatief eenvoudig iets kan zeer complex worden (voorbeeld: koken lijkt simpel, maar je moet daarvoor eigenlijk kunnen plannen, budgetteren, winkelen, gezonde keuzes maken, timen, …) en ik heb stilaan het gevoel dat ik omver geblazen wordt door de complexiteit die zich razendsnel verspreidt, als een soort bacterie die alles besmet. Hoe ga ik dat tegen? Hoe worden de dingen gewoon weer overzichtelijk en behapbaar?

    Like

    • Beste prinses, heel fijn dat jij geïnteresseerd bent. Alle activiteiten die door Femmagroepen georganiseerd worden, vind je heel gemakkelijk terug via de website van Femma. Daar kan je zoeken op de titel van een aanbod of op kernwoorden, bij aanbod, en ook op basis van je postcode. Dan vind je alle activiteiten in je buurt over het thema dat je zoekt, makkelijk!
      Er zijn veel raakvlakken tussen wat jij beschrijft, ‘simple living’, en minimaliseren. Als je hierop zoekt (op internet), dan zie je dat het vaak dezelfde mensen zijn die met deze dingen bezig zijn. Dat is ook de kern van de workshop. Organiseren is maar een antwoord op de hoe?-vraag. Minimaliseren gaat over de ‘why’: waarom hou je vast aan zoveel spullen die je handenvol tijd kosten? Je moet ze gaan kopen, opbergen, schoonmaken, georganiseerd houden, opruimen, repareren etc. Ze kosten veel geld dat je ook aan andere zaken kan besteden, die een veel langer geluksgevoel geven (allemaal wetenschappelijk onderzocht trouwens). Dat laatste zijn dan voor belevingsdingen: reizen, tijd in de natuur doorbrengen, lekker gaan eten met vrienden, dat soort dingen. En last but not least: veel draait ook om over hoeveel je wil natuurlijk. Maak je zelf genoeg bewuste keuzes om tegen een aantal dingen ‘nee’ te zeggen? FOMO (fear of missing out) staat ook veel eenvoudig leven in de weg. Mijn oplossing: maak een jaarplan met prioriteiten voor jezelf en hou je daaraan. Ik schreef hierover al eerder op mijn blog. Take care, prinses.

      Like

  12. Ik zou zelf niet direct zo een workshop volgen, ik kan gewoon rustig wachten tot jij deze hebt gevolg en thuis alle nieuwe inzichten deelt en toepast ;).

    Als ik een boek rond dit topic zou kopen zou ik iets willen dat nieuwe, originele manieren aanreikt om te minimaliseren. Een boek dat ook helpt je drang om te hamsteren onder controle te krijgen etc.

    Like

  13. Bestaan er verenigingen of organisaties waar ik boeken, kledij, en andere bruikbare spullen kan naartoe brengen?

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    >

    Like

    • Beste Jacqueline, die bestaan heel zeker. Zelf vind ik het ook heel belangrijk om spullen die ik niet meer nodig heb, bij het huisvuil te gooien. Ik probeer alles wat ik niet meer gebruik of nodig heb of mooi vind, te geven aan een kringloopwinkel in de buurt. Je googlet gewoon ‘kringloopwinkel’ en dan vind je er vast eentje in je buurt. Daar kan je alle spullen naartoe brengen die andere mensen nog kunnen gebruiken. Zelf ben ik streng op wat ik geef, in die zin dat ik vind dat goederen die ik daar achterlaat, oké moeten zijn. Dus geen puzzels van mijn kinderen waar stukjes van ontbreken bijv. Er zijn op sommige plaatsen ook tweedehandsboekenwinkels, waar je boeken kan achterlaten. De meeste CAW’s nemen kleding aan die ze zelf aan mensen in (kans)armoede verkopen voor een heel laag prijsje of die ze ter beschikking stellen van bijv. vluchtelingen of dak- of thuislozen. Er zijn in elke gemeente ook kledingcontainers te vinden. Er zijn in je buurt misschien ook organisaties of initiatieven die nog bruikbaar speelgoed of schoolgerief graag willen krijgen? Er bestaan heel wat Facebookgroepen waarom je kan posten wat je (gratis) kwijt wil. Daarvoor zoek je op Facebook op termen als ‘gratis’ en de naam van je gemeente. Misschien ken je wel mensen in de buurt of van je familie of zo die blij zijn met wat jij niet meer wil? Te koop aanbieden kan ook via http://www.tweedehands.be. In dat geval krijg je nog wat geld voor je spullen, maar de mailstroom van reacties opvolgen vraagt dan weer wat tijd (weet ik uit ervaring). Ik hoop dat je hiermee verder kan? Bedankt voor je reactie en succes!

      Like

  14. Dag Eva,

    Ik héb al eens naar jouw geweldige inzichten geluisterd in een steenkoud parochiezaaltje, ergens vorig schooljaar…

    En ik moet zeggen : je hebt me begeesterd, want mijn leven is to-taal veranderd hierna.

    Er is, eerlijk gezegd, nog heel wat werk aan de winkel, maar ik heb Marie Kondo’s gewijs mijn kleerkast al tot meer dan de helft gereduceerd, ook die van mijn man, mijn kast met poetsproducten bestaat nu uit allemaal dezelfde mandjes, gesorteerd per doel, mijn sokken ‘staan’ nu in hun mandje, en ik heb al massa’s spullen naar de kringloopwinkel gebracht, doorgegeven, weggegooid (indien echt niet meer bruikbaar) en ik heb een Koerdisch gezin ‘geadopteerd’ waar binnenkort een vierde kindje komt. Ik ben de mama naailes aan het geven en we hebben al een berg babyspullen gemaakt van restjes stof of uit oude kledingstukken! Je wil niet weten hoe gelukkig me dit maakt 😉

    Dus … een dikke merci, als ik nog eens een uitnodiging zie voorbijvliegen voor een avondje ‘Eva’, schrijf ik me graag weer in!

    Ik heb ondertussen al een massa mensen over jou verteld en ze aan het werk gezet! En na enkele dagen hoor ik dan : Lies, ik moest er mee lachen, maar het werkt écht! 😉

    Doe zo verder, ook met stukjes schrijven, ik lees ze telkens met een glimlach!

    Lies

    ________________________________

    Like

    • Beste Lies, jij bent er in je eentje verantwoordelijk voor dat ik nu met een smile tot over mijn oren in bed ga kruipen, alweer geen gezicht. Wat een enthousiasme! Wat een ondernemende vrouw ben jij! Ik ben zo blij dat het die avond gelukt is je een tikkie te besmetten en je te doen starten, met al die geweldige gevolgen. Zo is het ook echt: veel minder spullen hebben maakt je leven lichter, er komt meer tijd voor wat je echt de moeite vindt. Ik hoop dat ik links of rechts nog eens de kans krijg dit verhaal te vertellen. De interactie met mensen hierover vind ik heel verrijkend. Thank you thank you thank you.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s