(Leren) leven met Willy: nummer twee

Er zijn verrassend veel vergelijkingen te maken tussen het hebben van kleine kinderen en van een hond. Ze vragen veel aandacht en tijd, ze zijn geregeld en bij herhaling ondeugend  en stout en ze hebben helaas ook de juiste vorm van ogen om dat stukje koekebrood in je hart aan te spreken. Als indicator van hun algemeen welbevinden volg je hun stoelgang op, met een frisse afkeer.En gelukkig weet je dat allemaal niet wanneer je eraan begint.

Het was ons al opgevallen dat de doorlooptijd van ’s beests vertering van erg korte duur was: iets à la drie maal daags een hoopje leggen. Met een paar uitschieters op de keukenvloer, die we ’s morgens vonden naast de hond die ons met zijn half gebogen kop nauwelijks durfde aankijken. ‘Ha!’, zei de hondencoach met een lichte frons op het voorhoofd, ‘dat komt omdat de kwaliteit van de voeding slecht is. Van wat hij eet, blijft niets hangen.’ (En dat konden we bevestigen. Het liep.)

Weg dus met de grote zak hondenbrokken die ik in de Aldi op de kop had getikt. Heer Hond had beter spul nodig. Mijn zoon en ik speurden minstens een half uur naar DE JUISTE VOEDING tussen minstens 50 opties: blikken voeding of brokken, voor puppies of volwassen honden die veel bewegen  of toch vooral op de mat liggen, klein, middelgroot of fors van bouw, bereid met kip of rund,  voor een hond met een aanvaardbare dan wel oversized BMI, wel of geen balletjes meer (aan de hond hangend). Er kwamen twee specialisten bij te pas met elk een kwartier extra uitleg. We kochten een grote roze zak en lieten 50 euro in de winkel achter. Goed voor 18 dagen bik. (Dat komt neer op zo’n 985 euro op jaarbasis. Slik.)

voederbak1
foto:www.westwing.nl

Het resultaat liet niet lang op zich wachten. We moeten ons ’s morgens niet langer reppen om ten allerlaatste voor 9 uur de deur uit te hollen met een hond die een spurtje inzet met dichtgeknepen billen tot we het dichtstbijzijnde parkje om de hoek bereiken en we allebei een zucht van verlichting slaken. Dankzij het rozezakvoer gaat het er wat meer relax aan toe. We halen zonder veel moeite het tweede park al, waar Willy zich een plekje zoekt tussen het hoge gras, met een blik vol hondengêne vriendelijk verzoekt de ogen even af te wenden en vervolgens een kettinkje vol hondenparels liefdevol neerlegt in het gras.

Daar, lieve lezer, maakte ik in afspraak met hem, voor u geen foto van.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

5 comments

  1. Op de website van KVLV vind je het nieuwe campagnebeeld van Boerenbond.
    “Uw maaltijd is goedkoper dan Bobby’s voer
    door té lage prijzen voor de Vlaamse boer.”

    Hier moest ik aan denken toen ik jouw artikel over Willy’s problemen las!

    En voor de rest lees ik je perikelen en bedenksels in je leven met veel plezier!
    Goed geschreven!

    Like

    • Hey Liesbet, ik zag al een glimpje van die campagne (want er werkt wel wat familie van mij bij KVLV, dat had je niet gedacht zeker? 🙂 maar nu begrijp ik ze beter. Het is een heel terechte campagne, denk ik. Ik koop zelf zoveel mogelijk bio en lokaal, in de hoop dat die prijs wat eerlijker is. Ik vind het zelf ook best choquerend dat hondenvoer zoveel geld kost. Dat had ik nooit gedacht. Bedankt voor de mooie complimentjes!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s