(Leren) leven met Willy, het stresskonijn

Willy is weg.

Alleen maar op vakantie in het hondenhotel hoor. Maar wat een rust in dit kot! Dat compenseert de stress van mijn drie stresskippen in volle examens. Geen vlokken rondzwalpend hondenhaar, geen snuffelende snuit op mijn schoot, geen vuile hondenpoten op een net gedweilde vloer, geen stress over noodzakelijke, laxerende wandelingetjes in pokkejuniweer en geen nattehondengeur in huis.

Of hij kon gaan naar zijn vakantiekolonie, hing nog even aan een zijden draadje. Want deze hond, weten we sinds een paar weken, is een stresskonijn. Daar was de hondencoach snel uit. Geen neurologische afwijkingen of zo, gewoon een hond on-the-verge-of- nervous breakdown. Wel wel.

Het beest heeft, voor zijn Blijde Inkomst in ons leven, blijkbaar een hele tijd heel erg veel alleen gezeten in tuin en kelder. Geen gezelschap, geen eten op vaste tijdstippen, geen wandelingen drie maal daags.

Toen kwamen wij. 5 bazen met elk een licht afwijkende opvoedingspolicy en een niet even groot hart van hondenliefde vervuld. Dat was teveel voor gevoelige Willy. Hoezo, was hij dan niet langer de baas van het erf (en dat van de buren)? Was het niet langer zijn taak ons op te voeden tot ideale bazen die knuffelen en voederen en strelen op eenvoudig verzoek?

Na twee uur uitleg hadden wij het begrepen. Deze hond heeft duidelijkheid nodig en mag onder geen beding gestrest raken door wandelingetjes op onbekende paadjes, door nieuwe hondenbrokken, door kleine coiffures en dolle achtervolgingspelletjes door de keuken. Kids en ’s buurmans kuiten moeten een tijdlang uit het zicht blijven. De hond is overspannen. Een jaar of twee volle inzet en engelengeduld en alles ligt weer in de plooi *zucht*.

IMG_1398

Ik voelde ons snode plannetje van die vakantiekolonie al in duigen vallen maar het mocht gelukkig toch. Dus terwijl ik dit schrijf, ligt de Willy waarschijnlijk rustig in  te dommelen in de liefhebbende armen van een begripvolle, sexy roodharige Spaniëlle.

En ik ga werken. Zo gaat dat.

 

 

Advertenties

8 comments

  1. Fijne post!

    Wij hebben sinds enkele maanden ook zo’n stresskonijn in huis. Onze Stella blaft naar alles dat afwijkt van haar routine, of dat nu een fietser of een trampolinespringend buurmeisje is. Wil niet weten wat ze de eerste jaren van haar leven allemaal heeft meegemaakt…

    Hopelijk heeft den Willy deugd van zijn minivakantietje 🙂

    Like

  2. Willy, het pars pro toto bij uitstek (de peuter noemt elke hond Willy). Willy, het stresskonijn. Hopelijk kan hij lekker relaxen op hotel. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het bewonderenswaardig vinden welke verantwoordelijkheid jullie voor dit weeskind nemen. Willy had het niet beter kunnen treffen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s