Waarom minder gelukkiger maakt

Ik kijk stiekem wel eens naar Dual Survival (Discovery Channel). Twee mannen worden in een door-God-en-klein-pierken verlaten gebied gedropt. Hun doel is om de uitdagingen van een woeste, genadeloze natuur te overwinnen en zo snel mogelijk de bewoonde wereld te bereiken. Dat betekent: voedsel vinden en bereiden, een veilige slaapplek maken, een vlot bouwen… Hun enige ‘bezit’ is wat er een in een rugzakje zit van een doorsnee toerist (fototoestel, zakmes, condoom…). En dat lukt, met veel vindingrijkheid en af en toe welgemeend gevloek. Het bewijst dat je om te (over)leven niet veel nodig hebt.

Precies dezelfde boodschap geeft Francine Jay, alias Miss Minimalist, in haar boek ‘Gelukkig met minder.Een gids voor een opgeruimd bestaan’. Deze jonge Amerikaanse schreef het origineel in 2010 en sindsdien maakt het boek een onstuitbare opmars over de hele wereld. Bij ons ligt het al een paar weken in de boekhandel. Een aanrader!

gelukkig met minder

 

Jay is, in tegenstelling tot Marie Kondo en in tegenstelling tot wat de ondertitel van haar boek doet vermoeden, geen goeroe van de orde, de kunst van het opruimen en het opvouwen, maar een minimaliste pur sang. Ze begint dan ook met het fileren van het begrip ‘minimaliseren’. Het roept bij veel mensen blijkbaar krachtige beelden op, die niet zo positief zijn, zoals ‘leeg’, ‘wit’, ‘steriel’ en ‘serieus’. (Serieus? Hier ging bij mij een eerste lichtje branden.)  Klopt niet, zegt Jay. Het levert je vooral veel op. Daarover verder meer.

Het komt erop aan met een minimalistische bril naar je spullen te leren kijken. Dit is een proces. Je zou het kunnen zien als een bril die je draagt en die je almaar scherper doet zien. Je kan het ook vergelijken met diëten. Er zijn er die zich vol overgave op de shakejes gooien en de honger omarmen als beste vriend, maar die zingen het meestal niet lang uit. De kunst bestaat erin het gezonde ook het lekkerst te gaan vinden. Dat vraagt tijd.

Alles begint met je spullen  te zien, volgens Miss Minimalist. Zie je echt hoeveel dat is? Doe deze oefening, zegt Jay: alles wat je NU in je gezichtsveld hebt, thuis, zou met touwen aan je lijf gebonden worden en je zou die spullen moeten voortslepen. Dat zou een verschrikkelijk gevoel zijn. Spullen hebben weegt letterlijk en figuurlijk zwaar.

Er zijn veel soorten spullen: wat praktisch bruikbaar is, mooi en/of emotioneel geladen. De fuik waar ongeveer iedereen in loopt is 90% van haar/zijn spullen als praktisch of handig te bestempelen. Maar wat gebruik je echt? En wat van alles wat (nog) bruikbaar is, verwijst naar een verleden, symboliseert een hoop voor de toekomst of maakt deel uit van je imaginaire zelf, de persoon die je graag wil zijn?

Zelf zit ik, na een gigaverhuis, al een tijdje pierend te kijken naar mijn opnieuw gehuisveste spullen. We hebben nu een hobbykamer – een volstrekt foute omschrijving weet ik intussen – voor een plek waar een bank en een tafel staat, waar student 1 leerstof leerstof in zijn hoofd probeert in te prenten, waar nog altijd een paar 100 boeken opgestapeld staan (van de meer dan 1000 die we ooit hadden), waar al mijn creatieve spulletjes gestockeerd staan. Hoeveel tijd heb ik aan die laatste sindsdien al besteed? Geen. Nul uur. De lapjes stof en de naaimachine houden het beeld in stand dat ik nog niet kan lossen, dat er in mij een naaiprinses woont die zelf haar rokjes maakt en kussenslopen en het hele huis van nieuwe gordijnen voorziet. Dat inzicht doet zeer.  

Jay ontwikkelde een eigen methode, of beter, een set basisprincipes om het minimaliseren van je huis en je houden aan te pakken: STREAMLINE. Elke letter van dit woord staat voor zo’n principe. De ‘S’ bijt de spits af. Start opnieuw! Bij elke zone die je wil opruimen, start je best van nul. Een lade in de kast maak je helemaal leeg vooral te bepalen wat je echt wil houden. Doe je dat niet, dan organiseer je je rommel alleen maar. De laatste ‘E’ staat voor ‘elke dag bijhouden’. Een geminimaliseerde woning moet je ook onderhouden, ervoor zorgen dat er geen rommel door kieren en ramen naar binnen sluipt (of: de poortwachtersrol opnemen van je tempel) en je huisgenoten in het gareel houden.

En hoe doe je dat dan? Ik hoor het je denken. Jay heeft hier een pak tips voor. De belangrijkste, in stenostijl. Alle uitleg, ook per leeftijdscategorie van je kinderen, vind je in haar boek.

  • Geef altijd het goede voorbeeld. Dit beïnvloedt kinderen en bijzit.
  • Wees geduldig. (Werkpunt voor ondergetekende)
  • Zorg ervoor dat elk gezinslid een plek heeft voor de eigen spullen. En pas de boemerangmethode toe: rondvliegende rommel vliegt stante pede naar die plek. (Aanvulling hierbij: en trek dan snel de deur dicht.)
  • Zet op een zichtbare plaats een grote doos waar iedereen alles wat ie niet meer nodig denkt te hebben, in verzamelt. Een soort van mini-filiaal van de kringloopwinkel, zeg maar.

In dit boek overloopt Jay kamer per kamer van een doorsnee huis en slingert tip na tip naar je hoofd om ze om te toveren tot kleine paleizen van orde, rust en focus.

Wat levert dat minimaliseren je dan op? Wel, nogal wat.

  • Minder spullen betekent minder stress. Bedenk eens, zegt Jay, hoeveel energie de aankoop van spullen van je vraagt? Een voor de hand liggend voorbeeld is de aankoop van een auto (maar dat doe je gelukkig niet al te vaak), maar ook de aanschaf van een barbecue bijvoorbeeld of een setje tuinzetels. Hoeveel tijd investeer je erin om uit te zoeken wat je wil en waar je dit het beste koopt? En om vervolgens uit te zoeken waar je dit gaat opbergen en onderhouden? (Om over na te denken: hele industrieën draaien op onze aankooplust: verzekeringsmaatschappijen, schoonmaakmiddelenproducenten, reparatiediensten, slotenmakers, beveiligingsdiensten, stockageruimteleveranciers…) En als het aangekochte stuk gaat, piekt de stress weer. Waar ga je dit laten repareren? Is dit wel herstelbaar? Waarom gaf ik zoveel geld uit aan iets wat zo snel stuk bleek te gaan?
  • Minder spullen betekent meer vrijheid. Waarom vinden we het een verschrikkelijk idee om te verhuizen? Waarom hangen er aan de studententijd zoveel fijne herinneringen en is kamperen het topmoment van het jaar voor zoveel mensen? Het heeft volgens Jay veel te maken met het loskomen of niet hebben van spullen en alle verantwoordelijkheid en last die ze meebrengen. Jay vergelijkt het met reizen met een kleine rugzak versus drie volgepakte koffers. Hoe wil je het liefst dat vliegtuig naar de zon op stappen?
  • Minder spullen geeft meer ruimte. Gebrek aan ruimte zorgt voor stress. (Met 4 in een appartement van nog geen 80m² wonen: I know what she’s talking about.) Jay vergelijkt het met de magie die uitgaat van een leeg huis. Het is zo betoverend omdat alles mogelijk lijkt. Tot we het vullen. Fysieke ruimte creëert ook mentale ruimte. Denk aan een kerk bijvoorbeeld, of een tempel of een bibliotheek. We hebben plaats nodig om te kunnen denken.
  • Minder spullen is barmhartig leven. Door niet meer te gebruiken dan je nodig hebt, gun je andere mensen meer eten, water, land, energie. De keuzes die je als consument maakt, hebben een enorme weerslag op de overige 7 miljard bewoners van deze planeet en op al wie er ooit zal wonen. Wat je nodig hebt, koop je best lokaal.

Om mijn gedachten even te verzetten tijdens het lezen van deze turf van Miss Minimalist, pak ik Willy bij de lurven en maken we een toertje in de buurt, waar het buurtcomité net een rommelmarkt organiseert. Kijken naar die tafels vol spullen: het doet me niets meer. Ik kom eens kijken uit sympathie voor de initiatiefnemers, maar inwendig gil ik. Nee, ik wil je rommel niet!  De Chinese filosoof Lao Tsu schreef : diegene die weet dat hij genoeg heeft, is rijk.

 

 

 

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s