30-dagen-challenge: als orde een afwijking wordt

De #Femmamaaktschoon challenge van 8 april was: ‘Plan een hele dag niets. Geen moetjes vandaag.’

Die uitdaging had ik -uiteraard – netjes ingepland. En dus waren we even weg van al die bergen opruim en afwas en was en lege frigo’s en ongeorganiseerde kasten en hongerige kindermagen en rondvliegend hondenhaar en veel te lange to-do-lijsten. In Voeren.

voeren

Twee nachtjes B & B. Een heel fijne, mooie, rustige plek, met een heerlijk bed.

We keren er nooit meer terug.

Dat zat zo. De eigenaar van deze B& B, een Nederlander (volstrekt irrelevante info, overigens) die samen met zijn vrouw een stekje had verbouwd tot een prachtige B & B, net buiten deze Voerstreek, bleek een licht neurotische ordefreak. Zoals bij elke afwijking duurt het even voor je dat in het snotje hebt. Het begon dus heel vriendelijk, met slechts een kleine terechtwijzing in de eerste tien minuten. We hadden onze schoenen niet tijdig uitgetrokken. De haartjes van het pas gestofzuigde tapijt hadden ons verraden. Tss.

De volgende dag begon het kleine vingertikjes te regenen. Over hoe we de hond wel en niet dienden te behandelen en in elk geval het hek correct voor haar af te sluiten. Om zeker geen laders in het stopcontact te laten zitten tijdens het wandelen. Of we alleen de glazen wand van de douche (en niet de tegels) met de specifiek daartoe bestemde aftrekker konden schoonmaken. En de ventilator wel tijdens de douche, niet tijdens andere bezigheden in de badkamer wilden gebruiken.

Deze deed de deur dicht. ’s Ochtends snijdt een gast aan tafel een boterham in twee en krijgt deze pijl  in zijn nuchtere maag gesplitst:

  • Was u misschien van plan deze boterham mee te nemen? 

– Even een verbouwereerde stilte bij alle gasten –

  •  Euh nee, ik ging die net opeten. 
  • Ah, oké dan, want ik wil u even graag een plastic zakje geven, hoor, want stiekem zo’n boterham in een servetje draaien vind ik zo belachelijk! Als u er eentje wil meenemen, vraagt u dan gewoon een zakje alsjeblief, want ze stiekem wegmoffelen vind ik echt niet kunnen. 

We leenden die ochtend toch nog een kaart en een gidsje. Uren later,  in het midden van die nacht werd ik zwetend wakker: we hebben hem die spullen toch teruggegeven? 

Toen was het duidelijk: freakerig ordelijk zijn is akelig.

 

 

 

Advertenties

5 comments

  1. Ik vind het reuze sneu dat je dit hebt meegemaakt op jullie weekendje uit, maar ik heb luidop zitten lachen met je schrijfsel er over. Idem met de Willy-schrijfsels. Allemaal niet zo ideaal, maar je beschrijft het zo koeltjes-hilarisch, 😍.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s