Over solden en niet kopen

Er zijn nog zekerheden in het leven. Zoals die dat na 1 januari de dieetboeken vooraan in de boekhandel uitgestald staasoldenn en dat de soldenjagers nu hun topseizoen beleven. Ik zie hen, moe maar voldaan van deze speurtocht naar afgeprijsd en gewild wild, met hun zware buit door de stad struinen, om het naar hun hol te slepen.

Dankzij deze blog heb ik in het afgelopen jaar veel superinteressante dingen gelezen over minimaliseren. (Je vindt veel linken naar artikels op mijn Pinterest-bord hierover of via mijn Twitter-account, @EvaBrumagne).

Deze soldenperiode is een prikkelende periode voor elke minimalist. Het steedse leven schreeuwt nu: koop, snel, zoveel mogelijk! Waar gaat dat minimalisme dan eigenlijk over? Laten we zeggen dat het voor wat mezelf betreft, een poging is om mezelf te bevrijden van alle (materiële) bezit dat niet essentieel is, om er meer vrijheid mee te winnen. Want minder hebben betekent vooral: minder kuisen, minder opruimen, minder geld uitgeven aan materiële dingen, minder tijd besteden hieraan, ten gunste van andere dingen die ik veel belangrijker vind: tijd voor mijn gezin, voor mezelf, om te reizen, te lezen, te ‘maken’….Met een boutade gezegd: minimaliseren is vrijheid kopen.

Dus: een minimalist (of een enthousiaste beginneling zoals ik) koopt zo weinig mogelijk, hanteert het principe ‘in-out’ (als je iets nieuws in je hol sleept, gooi je er ook iets uit) en organiseert die weinige spulletjes zo goed mogelijk, Marie Kondogewijs. Deze goeroe van ontrommelaars publiceert binnenkort een nieuw boek trouwens. (Mijn ondergoed in ademende origamivormen leren vouwen aan de hand van veel beeldmateriaal, spannend).

410sn-mdGaL._SX351_BO1,204,203,200_

Ik liep een paar dagen terug door die straten vol soldenschreeuw toen het inzicht kwam. Het komt er vooral op aan om niets  (materieels) meer te verlangen. Zo simpel en toch zo waar. Want hoe goed georganiseerd, opgeruimd en gestapeld je je beperkte boeltje ook krijgt, zolang de koopdrang blijft, blijf je bezig met meedraaien in deze tredmolen: kopen, uitgooien, organiseren, opruimen, wegdoen, uitdelen, aankopen, organiseren, organiseerspullen kopen, opruimen… Dat ‘weinig willen’ lukt  me steeds beter.

Waar ik zolang moet op doordenken, weet deze man al hepicuruseel lang. Over de kunst van het goede leven volgens Epicurus schreef Johan Braeckman dit mooie stuk.

Toch maar die filosofie gaan studeren…

 

Advertenties

5 comments

  1. Ik vind winkelen verschrikkelijk. Dus als ik ga winkelen, zoek ik naar de meest degelijke spullen, die dan hopelijk keilang meegaan, zodat ik niet meteen weer moet gaan winkelen. Mijn droom is 1 paar geweldige schoenen vinden waar ik een leven mee voortkan, zodat ik nooit meer schoenen moet gaan kopen :p Zoals de cowboys vroeger.
    Jammer genoeg leven we in een wegwerpmaatschappij, en worden er nog maar heel weinig degelijke spullen gemaakt. Waar kan je nog een T-shirt vinden dat langer dan 1 seizoen meegaat?

    Like

    • Hey Kathleen, daar droom ik ook van: een paar elegante zwarte laarzen die supergoed zitten, elegant zijn en toch uitstekende stappers ook, die perfect passen onder een broek en een rok en die onverslijtbaar zijn. Helaas nog niet gevonden. Wel een paar groene (!) laarsjes met allerlei vrolijke stiksels op, intussen al een paar jaar oud, stevig aan het verslijten, maar ik blijf er complimentjes over krijgen. Een instant vrolijkmaker!

      Liked by 1 persoon

  2. Een hevige afkeer van winkelen en al zeker in veel te drukke en onoverzichtelijke winkels helpt ook te minimaliseren 🙂 Voor mezelf kom ik steevast terug met stukken die niet in solden waren (wegens overzichtelijke rekken in dat deel van de winkel, vermoed ik).
    Dit keer heb ik me voorgenomen om woensdag te gaan winkelen met de kinderen. Ik kijk er enorm tegen op. Ik denk dat ik voorbij 3, of misschien al 4 soldenperiodes helemaal niks heb gekocht. We hadden gewoon niet echt iets nodig. We krijgen regelmatig mooie kleren voor de kinderen en ik maak al eens iets zelf. En kopen op de groei? Wie weet in godsnaam hoe snel die kinderen groeien!? En vooral mijn bijna 6-jarige dochter laat niks meer voor zich kiezen. Die heeft een eigen willetje en dat willetje evolueert. Maar nu hebben de meisjes echt nieuwe schoenen nodig, dus het zou te gek zijn om die niet te proberen aan soldenprijzen te scoren. En ik kan die niet zelf maken 🙂

    Like

    • Hey Liesje, ik herken mezelf helemaal in het horrorgevoel bij het graaien en zoeken in onoverzichtelijke bakken en rekken. Verschrikkelijk :-). Dat helpt zeker ook, daar heb je gelijk in. Als ik iets koop in de solden, dan zijn het doorgaans schoenen die naar mijn gevoel ongelofelijk duur zijn in dit land.

      Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s