De geheimen van mijn handtas

Het is vandaag de Internationale Dag van de Handtas. Ik weet niet precies wat dat betekent. Horen we er vandaag een kusje aan te geven? Is er een optocht van vendelzwaaiende handtassen gepland op de Grote Markt in Brussel? Of staan we in internationale  solidariteit stil bij alle vrouwen (en mannen) die de benefits van een handtas moeten missen? Wie het weet, geve een gil.

Wat ik wel weet, is dat mijn handtas een stukje van mezelf is, iets waar ik graaiers en loerders – desnoods met een tikkie klein geweld – uit weg houd. Uit mijn handtas! Mijn kinderen kennen die kreet. Zelf vind ik het ook bijna genant als iemand me vraagt in (doorgaans) haar handtas iets te gaan zoeken. Te intiem. Can’t handle it.

Mijn handtas is mij zeer dierbaar. Wie daar uit zou concluderen dat ik er maar eentje heb, moet ik corrigeren. Ik heb er een zestal (de overlevenden van Marie). De ideale handtas heb ik nog altijd niet gespot. Ik denk dat doorgaans wel even, terwijl ik afreken aan de kassa en tijdens de eerste dagen van opgewonden verliefdheid nadien, maar dan slaat de sleur toe en zie ik de mankementen helderder worden: te groot of te klein (het is altijd het ene of het andere), een stroeve rits, te weinig binnenzakjes, niet helemaal waterdicht, te korte lits, te diep (vreselijk, als alles voortdurend naar zeediepte zakt en je bijna letterlijk naar je sleutels moet vissen, ken je’m?), te slap, te onbuigzaam. En toch: ik houd van elk van mijn handtassen. We delen veel genegenheid. Het werkt een beetje als een harem: op dit moment is de blauwe mijn favoriet. De andere vijf mogen zich rustig onderling vermaken op de bodem van mijn kast.

IMG_0466

Ik hoor je vraag al hangen: zeg nu maar gewoon wat er IN je handtas zit. Dat is, curieuzeneus, altijd minstens dit:

  • mijn rode portefeuille en een klein grijs portemonneetje
  • mijn I-phone, in een zelfgehaakt roze hoesje
  • Een genaaid zakje met wat zakdoekjes
  • mijn blauwe leesbril
  • oordopjes, altijd
  • Een boekje, klein, liefst zonder lijntjes, waarin ik wat kan noteren of kan tekenen
  • Een klein pennezakje met daarin ALTIJD zwarte artline pennetjes nr 3
  • Mijn Ray Ban zonnebril – we zijn erg close
  • naamkaartjes
  • een vouwzakje
  • EHBO: een tampon en een pilletje tegen hoofdpijn
  • een lippenstift
  • mijn sleutels

Wat valt hieruit te leren? Dat ik van kleur hou en van zelfgemaakt en ook van orde. En van klein, in tegenstelling tot Lobke. En wat ben ik dankbaar dat ik er nog nooit mee heb moeten speerwerpen, zoals Chris.

Wat zit er in de jouwe? En wat kan er uit de mijne? Laat het me weten, want ik ga graag licht door het leven.

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s