Waarom je Het Klein Verzet nu moet lezen

In Het klein verzet beschrijft Tine Hens, journaliste en historica, over haar reizen door Europa in alle richtingen, om er te praten met mensen die hun mouwen oprolden en zelf aan het stuur van een stukje economie gingen zitten. Op heel verschillende manieren: door een windmolen te bouwen, een energiebedrijfje op te richten, een groentetuin aan te leggen of een Fablab (een plek waar je machines kan gebruiken om allerlei te maken en je inzichten te delen) te starten. Haar boek is een kaleidoscoop van ontmoetingen met vurige Europeanen die in een andere richting duwen, trekken en sleuren aan onze economie.

IMG_0220

ONZE economie. Zo praat ik er nooit over. De economie, daar voel ik me niet echt een deel van. Ik lees erover in de krant en voel me doorgaans een ietwat onwillige, kritische Chinese deelnemer (zoals in Chinese vrijwilliger: geen echte keuze). De mannen en vrouwen waarmee Tine praatte, nemen dit eigenaarschap wel actief op.  Ze zetten stappen, soms met de moed van de wanhopige, om het alternatief werkelijk te maken.  Bewogen, bevlogen en beweeglijk. Timmerend aan wat door sceptici vaak een ‘utopie’ wordt genoemd. Hens plaatst hier een stevige kanttekening bij: utopieën zijn niet bedoeld als blauwdrukken, wel als leidraden voor een mogelijke toekomst. Dat inzicht geeft veel zuurstof.

De Grexit, vandaag op de nipper afgewend, is al maanden hot topic in alle media (die het begrip ‘op de nipper’ ook een nieuwe betekenis heeft gegeven. Het steekt niet op een maand of twee.) Afijns, op het tipje van onze stoel zaten we niet meer maar we weten vandaag dus dat de Grieken bij de club blijven, dat ze draconische besparingen moeten slikken, dat hun pensioenen hervormd worden.

Foto Reuters
Foto Reuters

Maar wat betekent deze crisis voor de doorsnee Griek? Daar lees en hoor ik hier nauwelijks iets over. Wel zo in het boek van Hens. Over Lazaros bijvoorbeeld die samen met een honderdtal burgers een coöperatief supermarktje oprichtte, waar kwaliteit en lokale teelt, niet winstmarges centraal staan. Sinds de crisis in 2008 zijn zo maar liefst 2500 sociaal-economische initiatiefjes opgestart, waar honderdduizenden mensen bij betrokken zijn die niets meer te verliezen hebben en het enige kostbare dat hen nog rest, hun tijd, erin investeren. De andere kant van deze Griekse crisis krijgt zo een erg beklijvend gezicht.

Die Grieken willen natuurlijk precies hetzelfde als wij: een zinvol leven waar werk een belangrijk deel van uitmaakt, waardevolle tijd met vrienden en familie, lekker eten en een ondersteunende sociale zekerheid als het leven je (even) knock-out slaat. Werk vinden als jonge Griek, zo blijkt ook uit de gesprekken die Hens voert, blijkt vrijwel onmogelijk. Kinderwens wordt uitgesteld want kindermonden moeten gevoed worden. Een hele generatie jonge mensen is ‘verloren’.  Hier ploeteren zoveel dertigers en veertigers (en vijftigers en zestigers), ondanks hetzelfde verlangen, met het omgekeerde probleem. Ze werken keihard, zorgen tussendoor voor al hun aanhang en happen naar adem.

Er is een groot verlangen naar een alternatief. Een nieuwe route. ‘Een mens leeft niet met de blik op het heden alleen, hij heeft een vergezicht op de toekomst nodig.’ Hart boven hard verwoordt dit alternatief hier bij ons in tien hartewensen. 100.000 mensen trotseerden dit voorjaar nog de guurste lentedag om die wensen kracht bij te zetten. Femma werkte een alternatief combinatiemodel uit. Er is hoop.

HartbovenHard_KLEUR3-e1410788156744

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s